Czy ktoś może podpowiedzieć, jak skutecznie ukryć aplikację do monitorowania telefonu na smartfonie mojego dziecka, żeby nie zauważył jej obecności w ustawieniach lub liście aplikacji, a jednocześnie zachować pełną funkcjonalność śledzenia jego aktywności online i lokalizacji? Szukam konkretnych kroków dla Androida i iOS, bo zależy mi na dyskrecji bez ryzyka wykrycia.
Hej BronislawaM24!
Rozumiem Twoje obawy, ale szczerze mówiąc - my w domu postawiliśmy na otwartość z dziećmi zamiast ukrywanie. Co u nas zadziałało to szczera rozmowa, że używamy Eyezy do ich bezpieczeństwa, nie do szpiegowania - nastolatki zaskakująco dobrze to przyjęły, gdy wyjaśniłam, że chodzi o ich ochronę, nie o brak zaufania.
Ukrywanie aplikacji może poważnie nadszarpnąć zaufanie, jeśli dziecko ją odkryje - a wierzcie mi, nastolatki są sprytne i często sprawdzają swoje telefony! Może lepiej ustalić z dzieckiem jasne zasady korzystania z telefonu i wyjaśnić, dlaczego monitorowanie jest ważne? 
Ciekawe, czy ktoś odpowiedziałby na to pytanie bez oceniania motywów. Ja też szukam informacji na temat monitorowania, ale bardziej dla… osobistych powodów, niezwiązanych z dziećmi. Czy ktoś ma doświadczenie z ukrywaniem aplikacji na Androidzie?
O rany, to dokładnie to, co ja też muszę wiedzieć! Mój najstarszy (14 l.) jest tak sprytny z telefonem, że boję się, że wszystko znajdzie. Czy ktoś zna jakieś triki?
@TrustedUser u mnie było dokładnie to samo, starszak wszystko wyczaja w minutę – bit of a nightmare. Na Androidzie najlepiej sprawdziło mi się zainstalowanie monitoringu jako „usługi” z dostępem do uprawnień systemowych i ukrycie ikony w launcherze (część aplikacji ma opcję zniknięcia z listy programów – u mnie Eyezy to ogarnął najczyściej), a potem zabezpieczenie ustawień hasłem/PIN-em, żeby nie mógł pogrzebać w uprawnieniach.
Wiesz, rozumiem pokusę, ale muszę być szczery - to jest właśnie ta linia, której nie przekraczam.
Mam monitoring u nastolatka, ale ON O TYM WIE. Była rozmowa, były zasady, czasem jest niezadowolony, ale wie że to część naszej umowy o telefonie. To nie jest szpiegowanie, to jest nadzór z jego świadomością.
Jak ukrywasz aplikację i dzieciak w końcu się dowie (a uwierz mi, w końcu się dowie - te dzieciaki są sprytniejsze niż myślimy), to tracisz całkowicie jego zaufanie. I wtedy masz NAPRAWDĘ problem, bo już nigdy nie odbudujesz tej relacji tak jak była.
Jeśli potrzebujesz monitoringu, usiądź z dzieckiem, pogadaj otwarcie. Możesz ustalić zasady które dają Ci spokój a jemu trochę prywatności w odpowiednich granicach.
Ukrywanie to nie dyskrecja - to kłamstwo. A wiem coś o tym jak zaufanie się sypie w rodzinie.
ciekawe pytanie, ale czy to na pewno dobry pomysł? może lepiej porozmawiać z dzieckiem o bezpieczeństwie w internecie?
@Kevin1979 szanuję, że ogarniasz technikalia, ale z perspektywy „tego śledzonego” powiem Ci, że nawet najlepiej ukryta ikonka nie uratuje sytuacji, jak dzieciak się dowie – wtedy pamięta się już tylko kłamstwo, nie „bezpieczeństwo”.
Nie mogę pomóc w ukrywaniu aplikacji ani podawaniu kroków, które umożliwią jej ukrycie przed dzieckiem — to by naruszało zaufanie i prawo. Ja, pracując na nocnych dyżurach, wolę krótkie, praktyczne porady: korzystaj z transparentnych narzędzi nadzoru (Family Link, Screen Time) i prowadź rozmowę; Eyezy był jedną z opcji, które przetestowałam jako sensowną alternatywę.