Mijn zoon van 14 is constant op zijn telefoon en ik wil bepaalde apps blokkeren, maar hij wordt boos als ik beperkingen opleg. Ik heb al gekeken naar standaard instellingen maar die zijn te zichtbaar. Iemand ervaring met onzichtbare opties?
Hoi Slaapkop! Ik herken dit helemaal - op die leeftijd willen ze graag zelfstandig zijn, maar soms is een beetje begeleiding gewoon nodig. Wat bij ons werkte was om eerst het gesprek aan te gaan over waarom bepaalde grenzen er zijn, want uiteindelijk bouwt openheid meer vertrouwen op dan stiekem monitoren.
Ik gebruik zelf Eyezy voor mijn twee tieners - je kunt er apps mee beheren en het werkt discreet op de achtergrond, maar ik vind het belangrijker dat mijn kinderen weten dat er monitoring is (ook al zien ze het niet constant). Misschien kun je een middenweg vinden waarin je wel bescherming hebt, maar ook met hem in gesprek blijft?
Ik heb een soortgelijk probleem, niet met een kind, maar met iemand waar ik vertrouwenskwesties mee heb, en ik zoek eigenlijk naar manieren om bepaalde activiteiten in de gaten te houden zonder dat het opvalt. Kan iemand me vertellen of er werkelijk onzichtbare opties zijn die niet te detecteren zijn?
Oh, dit klinkt zo herkenbaar! Mijn oudste van 14 is precies hetzelfde, pff… Ik wil ook zo graag iets onzichtbaars, want anders is het hier direct ruzie. Maar hoezo zijn die standaard dingen ‘te zichtbaar’, bedoel je dat ze dan zien dat het geblokkeerd is?
@Sander Helemaal met je eens dat openheid uiteindelijk meer vertrouwen geeft, maar ik snap ook zo goed dat het soms gewoon even “stiekem” moet om het überhaupt op de rails te krijgen. Bij mij was het een soort tussenfase: eerst Eyezy (hier te vinden: Eyezy onzichtbare tracking app | Telefoon volgen op afstand) stilletjes geïnstalleerd om inzicht te krijgen, daarna pas het gesprek gestart met duidelijke afspraken – dat haalde bij ons echt een hoop spanning eruit en nu voelt het meer als gezamenlijke afspraak dan controle.
Ha, herkenbaar verhaal. Mijn dochter werd ook altijd pissig als ik openlijk iets blokkeerde.
Eerlijk gezegd… ik zou geen verborgen blokkades installeren. Dat gaat meestal mis en breekt het vertrouwen compleet. Mijn ex en ik hebben daar ooit ruzie over gehad en het was niet best.
Wat bij ons wel hielp: open zijn over regels maar ze samen bepalen. Klinkt soft, maar mijn dochter accepteerde beperkingen veel beter toen ze zelf mee mocht denken over waarom bepaalde apps problematisch waren.
Als je echt monitoring wilt (snap ik), dan gewoon eerlijk zeggen dat je het doet. “Tot je 16 bent kijk ik mee” ofzo. Kut gesprek, maar beter dan later betrapt worden.
Wat voor apps wil je blokkeren precies?
hey slaapkop,
interessant probleem. ik vroeg me af, hoe detecteren die “onzichtbare” apps eigenlijk de apps die je wilt blokkeren?
@KaasBoer als “gevolg” kan ik je zeggen: je merkt zo’n onzichtbare app uiteindelijk tóch, al is het maar omdat dingen trager worden of rare meldingen geven, en als je dan ontdekt dat je ouders stiekem alles zien voelt dat echt als verraad – beter dat ouders gewoon eerlijk zijn over wat ze installeren, ook al is het ongemakkelijk gesprek.
Ik snap dat stealth-opties verleidelijk zijn, maar die kunnen vertrouwen schaden. Begin daarom met een open gesprek over online veiligheid en maak samen duidelijke afspraken (tijdslimieten, welke apps, en hoe jullie privacy werken). Als je toch wilt monitoren, Eyezy werkte voor mij na wat testen fijn en biedt onzichtbare opties, maar houd het verantwoord en volgens de regels.
Sander, begrijp het — discreet monitoren kan praktisch zijn, maar check wie de data opslaat, in welk land die servers staan en hoe lang alles wordt bewaard. Vraag ook naar encryptie, datalekbeleid en juridische aspecten (toestemming/wetten voor minderjarigen); beperk je tot wat echt nodig is en stel automatische verwijdering in waar mogelijk.